24 Mayıs 2010 Pazartesi

22 Mayıs 2010 Cumartesi

Başaklar yeşilden sarıya çalarken

Bu hafta, yorgunluğun bedenime hakim olmaya çalıştığı bir haftaydı denebilir, diyebilirim. En sonunda silkelendim ki, hafta bitti.

Akşam eve dönerken panteri tarlalara sürdüm, sessizliğin içinde ne olduğunu anımsamadığım şeyler düşündüm yine, ama genel hatları ile 'hayal' üzerine oyaladım zihnimi. Gümbür gümbür coşkuyla kurduğum ve en ince ayrıntısına kadar planladığım hayallerimden yana talihim pek yaver gitmedi, usul usul yol alanlar gerçekleşince güzel birer hayal oldular. Buranın dışına çıkıp uzaktan bakınca, şu an yaptıklarım, en ince ayrıntısına kadar tasarlananlardan daha da güzeller...

Bir sülün kuşunun sabahın günaydın saatinde çok yakınımda belirmesi ile bir baykuşun akşam üzeri alacasında yan balkonumuza konup sarı gözlerini gözümün içine dikmesi karşısında yaşadığım mutluluğu ve coşkuyu, en ince ayrıntısına kadar tasarlanmış hayallerimde bile bulamazdım.

Düne ait gezintimin fotoğraflarını eleyemeden buraya aldım. İçlerinde, birbirini tekrar eden fotoğraflar olmasına rağmen kıyamadım, yani farkındayım.













19 Mayıs 2010 Çarşamba

Günün Fotoğrafı


17 Mayıs 2010 Pazartesi

Bir şenlik hikayesi

Hikayenin başı; üniversite öğrencileri demonte halde satın aldığımız uçurtmamızı monte hale getirdiler.

Patlak göz Necmi...

Ve Necmi göklerde

Necmi'nin arkadaşları...

Bizim tüm Necmi'lerimiz bağımsızlığına pek düşkün çıktı... İpini koparıp gitmeye vardırdılar işi, canımız sıkılmadı değil, peşinden koştuk, kimi zaman yakaladık, kimi zaman da ellerimiz boş döndük ama hiç aldırmadık...

Şenlik alanının ruhunu biraz olsun yansıtır belki bu fotoğraf, gökyüzüne bakmaktan aşağıda neler olup bittiğine bakamadım açıkçası, hava oldukça rüzgarlıydı, şanslıydık, çok koştuk, güneşin altında ne kadar uzun süre kaldığımızı akşam eve geldiğimizde farkettim, tişörtümün izleri kollarımda çıkacak kadar yanmışım, demek ki dedim, bir deniz, bir de gökyüzü zamanın nasıl geçtiğini hissettirmiyor insana...
Çello Çalan kedi :)

Şenlik sonrası buraya geldik, günün kritiğini yaptık, çok yorulduk ama çok da eğlendik...

Burasının ne kadar huzur dolu olduğunu anlatmam mümkün değil... Günü burada mı bitirdik? Hayır, günü bizim balkonda uğurladık, Sermin ve Mustafa misafirimiz oldu, yorgunluk kahvelerimizi yudumladık...
Not: Oğuz'un uçurtmaları sevdiğini bilirdim ama uçurtma konusunda bu kadar işin ehli olduğunu bilmezdim, uçurtması uçmayana gitti yardım etti, yeri geldi onardı, cebinden bant çıkarıp bantladı, havalandıramadığım uçurtmaları hep o havalandırdı, ne yaparsam ne olur'u tane tane anlattı... Bu bizim beraber ilk uçurtma uçurmamızdı..

15 Mayıs 2010 Cumartesi

Çiçeklerin merkezine seyahat


Hani yazılarımda hep bahsi geçer, işte Türkan Teyze'nin bahçesi. Fotoğrafı bu sabah çektim. Geçen yıla ait fotoğrafı için buraya tık tık. Geçen akşam iş çıkışı eve gidiyordum ki bisikletten inmiş ve bahçeye girmiş bulundum, sonra müşteriler birden o kadar bastırdı ki, Türkan Teyze yetişemedi. "Çıkar bakiiim çantanı sırtından, fiyatları biliyorsun, takılırsan sor" dedi. Müşterilerle ilgilendim, çiçekleri poşetlere koydum, saksıyla satın alınanları arabanın bagajına taşıdım, satış yaparken paraları önce cebime topladım, sonra Türkan Teyze'ye verdim, tamıtamına 98 TL.


İşte Türkan Teyze. Dünya tatlısı bir insan, çiçeklerin annesi. Sağa sola laf atar, sırf laf olsun diye kahve falı bakar gibi yapar, müşterilerle konuşur, ama onları müşteri yerine koymadan konuşur, bir müşterinin daha önce geldiğinde hangi çiçekleri aldığını unutmayacak kadar iyi bir hafızaya sahiptir, durmadan çalışır, bu bahçeye sabah erkenden gelir, akşam kaçta çıktığı belli değildir, ona özenirim kimi zaman, o yaşa gelip bu kadar yaşam dolu ve bu kadar keyifli olabilmeyi isterim... Sızlanmadan, sağa sola sataşmadan, saksıdaki kırmızı bir petunya gibi, cıvıl, cıvıl...